Gastronomie met bier

Gala - bierdiner in Hotel de L'Europe

Bierdiners houden we elk jaar. In Alkmaar bijvoorbeeld waar we bij restaurant de Buren kunnen genieten van gerechten die met bier zijn bereid. Of in Amsterdam. Een Gala diner met bier hadden we in de geschiedenis van PINT Regio Noord-Holland al meer dan vijf jaar niet gehouden. Tot 11 maart 2006. Toen kwamen 20 mensen bijeen in Hotel de L'Europe voor een tweede aflevering van ons Gala diner.

Oorspronkelijk was de bedoeling het diner al in oktober te houden, maar tussen alle andere activiteiten was het een beetje in het gedrang gekomen. Dus weken we uit naar deze datum, waarmee het diner tevens de afsluiting van ons jubileumjaar vormde. Op 11 maart om een uur of zes 's avonds stonden we dus keurig in gepaste kleding klaar voor een aperitief. En natuurlijk moest dat een bier zijn. Framboise Millésimé uit 2000 van Boon deze keer: een fris drankje om de avond mee te beginnen. Verder waren er de kennismakingen tussen mensen die elkaar nog niet kenden. Ofwel: er ontstond al gauw een geanimeerde sfeer. De ober gaf aan dat we aan tafel konden.

Bij ons bord vonden we een menu met daarop de gerechten die we konden verwachten. Het bleek een 5 gangen menu te zijn dat hier is te zien. De bieren bleken niet op de kaart te staan, dat werd dus nog een verassing. Het voorgerecht bleek vergezeld te gaan van Witte Trappist, van La Trappe. In het gerecht zat volgens de kenners, die met de kok gesproken hadden Brand Cuvee. Verder heette onze eminente voorzitter Frans ons allen van harte welkom en maakte tevens van de gelegenheid gebruik om nog even stil te staan bij alles wat we dit jaar nog aan activiteiten te goed hebben. En omdat we nu ook aan een bierdiner begonnen maakte hij alvast bekend dat er 10 juni weer een bierdiner in Alkmaar zal zijn. De gasten hoorden het aan en begonnen aansluitend diverse geanimeerde gesprekken. De sfeer zat er duidelijk in en we hadden nog veel moois te gaan.

Ik moet zeggen dat ik bij een sorbet niet direct aan kreeft denk, maar bij de kreeft die we voorgeschoteld kregen smaakte de kreeftensorbet zeker goed. Dat het gerecht met St-Bernardus 6 was bereid had daar zeker ook mee te maken. Het begeleidende bier was een aanrader van de Bierlijn geweest: Belge van La Binchoise. De combinatie van kreeft werd door de aanwezigen bijzonder op prijs gesteld. Hier en daar begonnen ondertussen de verhalen iets sterker te worden, wat zeker bij droeg aan de sfeer van het geheel.

Over het hoofdgerecht was van tevoren enige discussie geweest. Niet zo zeer over het gerecht zelf, daar vertouwden we de chef wel. Maar zou Jopen Koyt daar wel bij passen? De chef kreeg een paar flesjes om zijn oordeel te kunnen geven. Later belde hij enthousiast op. Het bier kon niet alleen uitstekend bij het hoofdgerecht gedronken worden, hij had ook besloten het bier te gebruiken om mee te koken. Terecht ook vonden we. Het bier heeft natuurlijke een behoorlijke kruiderige smaak, maar bij de ossenhaaspaste dat uitstekend. Hulde voor brouwer en chef dus! Inmiddels namen enige bestuursleden van PINT regio Noord-Holland hun voorlichtende taak op zich en lieten anderen delen in hun kennis van bier. De naam van de brouwer werd achteloos genoemd om even te laten merken dat we wel niet met hem hadden geknikkerd, maar het scheelde weinig. Of iemand onder de indruk was hebben we maar niet nagegaan.

Bij de wilde weide kaas ontstond enige discussie over de vraag in welk onderdeel van deze gang nu het bier (La Chouffe) zat. Niet in de kaas leek ons, daarvoor was het bier te laat aangeleverd. Niet in de crouton ook. "In de kok" suggereerde iemand en dat leek niet eens zo'n gekke suggestie. We deden de brave borst echter te kort: hij had de vijgen er in gemarineerd. De Lamme Goedzak die we er bij kregen zat in eerste instantie gewoon in het glas, maar verdween allengs in de nog steeds enigszins dorstige kelen van de gasten.

De avond vorderde en het werd tijd voor de vijfde en helaas ook al weer laatste gang van het diner. De omschrijving Soep vond ik voor dit gerecht aan de magere kant. Niet alleen kregen we uit een theepot een vloeistof die inderdaad als soep van frambozenbier kon worden aangeduid, in het soepbord lag al ijs en ook enige kersen in een bijbehorend sap. De theepot bleek bijzonder populair. Het frambozenbier was Frambosia van Kasparus, een Nederlandse brouwerij uit de Noord-Oostpolder. Opvallend was het dat het bier deed denken aan een van de betere fruitlambieken uit België. Ook dat gaf weer reden voor de nodige explicatie van het principe van spontane gisting. En voor bedelpartijen van mensen die geen bier meer hadden, terwijl elders nog een flesje stond.

Toen was er koffie. Niet met bier, maar voor sommigen wel met een digestief. Anderen besloten met een formaat sigaren waarin voor mijn gevoel evenveel tabak zat als in een complete slof sigaretten. Weer anderen deden zich te goed aan de zoetigheden. De avond naderde zijn eind. Frans sprak nog een slotwoord en de laatste gesprekken werden uitgewisseld. Het was een mooie avond geweest. "Over vijf jaar maar weer doen" was de algemene mening.

Een bierdiner als dit kunnen we niet elk jaar doen. Dat heeft ook alles te maken met de prijs die we nu eenmaal moeten vragen voor een diner als dit in een omgeving als deze. Gelukkig hoeven we echter geen vijf jaar te wachten op een bierdiner. Op 10 juni kun je weer terecht in Alkmaar voor het inmiddels befaamde diner aan de visbanken (bij mooi weer). We hopen je dan te zien!

De foto's hiernaast en bij het menu zijn gemaakt door Nicole Warners en Bob Molenbroek