Met bijna 60 mensen naar St-Niklaas.

Bierliefhebbers op pad naar ZBF

Het was 11 uur in de ochtend en koud. Een bus stopte voor het Victoria Hotel in Amsterdam. Aangezien het de bus was die ons naar St-Niklaas zou brengen stapten we maar in. Zo kon het zijn dat een kleine 60 bierliefhebbers zich op weg begaven naar al weer een Zythos Bierfestival. De stemming zat er dan ook stevig in en links en rechts was sprake van enige voorpret. Zouden er immers geen 50 brouwers zijn? Zouden er niet een veelvoud aan bieren zijn? Welke bierliefhebber kijkt daar niet naar uit?

De tocht verliep voorspoedig. Onderweg waren er natuurlijk mededelingen van Frans (de chauffeur) en Frans (onze voorzitter). De eerste vertelde even dat iedereen die op een stoel met gordel zat deze ook moest gebruiken en dat het vooral in België niet verstandig was om in de bus te gaan lopen, omdat boetes van EUR 200,-- daarvoor kon je ook de hele bus drie biertjes geven en dan hield je nog genoeg over om zelf behoorlijk te proeven. De tweede zei ook nog zeer belangwekkende dingen, maar op het moment van schrijven is dit me even ontschoten. Maar belangrijk was het wel.

De bierquiz leverde weer fraaie antwoorden op, zoals de naam van een PINT prijs, die volgens sommigen toch echt de Henk Koeslag award heette en brouwerij de Prael die volgens anderen maar liefst vier eeuwen bestond en daarom een tentoonstelling in de Beurs van Berlage had gehouden. Uiteindelijk was het traditioneel weer een markante Horeca ondernemer uit Amsterdam die met de prijs aan de haal ging. Eentje in een hele serie die de goede man in de afgelopen tijd mocht ontvangen. Ondertussen genoot een ieder van een uitgereikt biertje, waarbij men de keus had tussen een Amstel Pilsener en een VOHJP (Very Old Hertog jan Pilsener). Al met al een genoeglijke tocht dus en voor we het wisten bereikten we na uitstekend gidswerk van onze secretaris (hij kon de borden langs de kant uitstekend lezen) de plaatselijke bioscoop.

Nu is het bier in bioscopen meestal matig en het aantal bioscopen dat bier van 50 brouwerijen heeft is zeker op de vingers van een hand van een medewerker van een houtzagerij te tellen. Maar deze heeft wel ene fraaie plaats waar de bus kon staan. Netjes tussen twee slagbomen. Of het legaal was wist niemand, maar Frans (en dan niet de voorzitter) vond het een goede plaats en voor ons was het maar even lopen naar de Feestzaal. Iedereen blij dus, mogelijk met uitzondering van een lokale agent, maar daar is me niets van bekend. "Boeien" zou een bekend bierliefhebber zeggen.

De organisatie van het festival had op de komst van Ollanders gerekend en wilde blijkbaar ons op ons gemak stellen. In navolging van het Belgische voetbalelftal een paar jaar geleden hadden ze zich in fleurig Oranje gekleed. Volgens sommigen hadden ze er oorspronkelijk nog een kek helmpje bij willen dragen, tot ze hoorden dat de KNVB het daar niet mee eens waren. Volgens anderen was dat laatste weer omdat ze dachten dat de KNVB de Koninklijke Nederlandse Vereniging van Bierliefhebbers was. tenslotte was er vroeger een OBP en nu Zythos, dus waarom zou in Nederland niet iets soortgelijks gebeurd kunnen zijn? Al deze verhalen zijn overigens bevestigd noch ontkend door de organisatie. Maar de oranje shirtjes stonden leuk en iedereen leek ook heel blij als we hen er op wezen hoe blij we waren met die shirts.

Maar goed, daar ging het dus allemaal niet om. Want nadat we een glas hadden en de nodige jetons kon het Grote Proeven beginnen. Want er waren tenslotte zo'n 50 brouwers en een veelvoud aan bieren. Zo was er natuurlijk Hildegard..van Brouwerij de Leyerth. En er waren de nodige geuzen en lambieken. Niet Cantillon, maar die hadden andere bezigheden. Hanssen (helaas zonder Oud Beitje). CAM, Drie Fonteinen, Boon (met de oude, niet gezoete Kriek) en de Troch waren er wel. De laatste brouwerij maakt een best goede Geus, maar verkoopt daarnaast ongeveer alles wat je als bierliefhebber niet wil proeven. Ik moet bekennen dat ik de stand dan ook maar voorbij ben gelopen.

Er was een fenomeen waar ik het ook nog over wil hebben. Dat zijn de bittere bieren. Naar ik begrepen heb zijn er een aantal brouwers die zich op bitter bier hebben geworpen. Dat bier brouwen ze dan voornamelijk voor export naar de VS, waar ze gek op dergelijk bier zijn. Hoe hoger het EBU cijfer hoe beter schijnt het devies te zijn en brouwers proberen elkaar dan ook te overtreffen. De Leyerth heeft dus HOP-IT. Wie het bestelde kreeg van Bas een sticker opgeplakt. Achouffe heeft Houblon. En zo waren er meer. Het goede er aan is dat ze niet mee gaan in die eeuwige vervlakking die de biermarkt in zijn greep lijkt te hebben. Het nadeel is dat door die bitterheid alle andere smaken weg gedrukt lijken te worden. "Een hoge bitterheid is erg goed om brouwfouten te maskeren" zei een markante ondernemer en daar kan iets in zitten.

De DJ had zich behoorlijk aangepast aan de komst van zoveel Ollanders en zorgde nog eens voor een extra Nederland sfeertje in zijn muziek keus. Ik moet bekennen dat het een hele tijd geleden was dat ik "Smurfenbier" van Vader Abraham voor het laatst gehoord had. Eigenlijk had ik dat liever zo gelaten ook schiet me nu te binnen. In de zaal stond het geluid net niet hard genoeg om de muziek goed te horen en net weer te hard om geheel niets te horen. Wat overbleef was een soep van bassen en een beetje andere tonen, soms net genoeg om te herkennen wat er gedraaid werd. Ondanks de duidelijke uitslag van een poll van verleden jaar ontbrak elk spoor van een jazzband.

Zo gleed de dag voorbij en werd het langzaam avond. Tijd om wat et gaan eten en de goede ervaringen van verleden jaar dreven ons weer naar een plaatselijke Italiaan. We waren met 9 personen en al gauw was een ieder driftig op de kaart aan het kijken wat men voor heerlijks wilde bestellen.... Helaas. Per tafel mocht je slechts vier verschillende voorgerechten en vier verschillende hoofdgerechten bestellen. Dus weer in de kaart gekeken, tot uiteindelijk alles goed kwam. Het eten was net als vorig jaar weer goed. De bierkaart leek iets minder dan toen.

Na het eten nog even terug naar de feestzaal. Daar was het inmiddels warm en vrij rustig. Uiteindelijk werd het tijd om terug te gaan. Om stipt 23:00 uur vertrok de bus weer terug richting Nederland. Onderweg hield onze eminente voorzitter Frans een aantal toespraken, die door een ieder met veel enthousiasme werden ontvangen als een welkome afwisseling van de slaap waar velen in waren gevallen.

Uiteindelijk kwamen we weer aan bij het Victoria Hotel. Wie niet verder mee ging richting Zaandijk en Alkmaar stapte uit en ging naar huis. De bus reed verder om iedereen weer naar de plaats van bestemming te brengen.